‘Gitmesen Olmaz Mı?’

Hiç gitmeyecek gibiydin. Ses tonun,dokunuşun,yürümen,sarılman… Gitmeyeceksin sanmıştım. Anlasana işte sırılsıklam aşığım. Hangi iple bağladın beni kendine . Hadi söylesene hangi tutku vardır böyle delicesine…  İki kelime söyle bana şimdi ‘kal yanımda’ olsun. Demezsin değil mi? Peki ben sana iki kelime söylesem . ‘gitmesen olmaz mı?’ Çok sevmek yetmiyor sevdikçe tükenmeye mecbursun gibi. Bilmem ki insan sevdikçe çoğalır mı? Yoksa sevdikçe eksilir mi ? Böyle mi yarım kalır insan. Bir boşluğa düşer. Kızıyorum artık gitme . Bak sen gidersen sonra ben ne yaparım. Hiç düşündün mü? Senli hayaller kurarım hep. Elbet bir gün geri döner diye avutmalarım da başlar. Sonra son içtiğin kahve fincanın durur öyle. Son izlediğimiz filmi izlerim geleceğin güne kadar. Düşün biraz hadi. Kendi kendime konuşmalarım başlar suskunluğumdan öte. Sen varmışsın gibi gülerim . yokluğunu hissettiğimde ağlamalarım başlar. Geldiğinde susturamazsın sonra beni. Yokluğuna öyle inanırım ki geldiğine pişman olursun. Gitme hadi bırakma beni. Bak ağlamaya başlıyorum. Susturamazsın diyorum. Tamam hadi zorla tutacak değilim seni. Ben kendi başımın çaresine bakarım. Sen düşünme beni. Git yolun açık olsun. Benden daha beterlerini bulasın. Bak özlersin sonra ararsın çünkü nefesime muhtaçsın. İçtiğin su gibi yediğin ekmek gibi. Ne yani günlerce oruçlu mu kalacaksın. İki kelime daha söylüyorum sana ‘ gitmesen olmaz mı?’ Tamam bakma bana öyle dayanamam gözlerindeki ifadeye. Git lan hadi git iyice sinirlendirme. Şekerimi yükseltme düşüp bayılırım kalırsın öyle . Ayıltmak için uğraşırsın. Git diyorum. Dinle biriciğinin sözünü . Bir daha da çıkma karşıma dağıtma beni. Bir daha ki gelişini kabul edemem. Gelip de gidişini hiç kabullenemem. Küfrümü yersin . utanırsın kendinden. Gitmeden önce iki kelime söyle bol acılı olsun. İçim zehirle kavrulsun. Dur ben söyleyeyim yine ‘gitmesen olmaz mı?’