Kurşunlardan Mektuplar Yazılır Mevzilerden Rüzgâra

Anlamı var mıdır rakamların anlattıklarının

Her yanım şerefsizlerin zulasındayken

Zaman yirmi dört! saat şehit peşinde

On üçleri beşleri birleri uçururken gök kubbesine

Şahadetleri titretir bam telimizi

İllegal bütün küfürler dilimizde

Bir gece vaktinde ay ışığı saçılır dağlara

Yıldızlar samanyoluna öykünür

Dolunay şarkılar söyler güneşe

Ve gündüzün vuslatıyla tutuşur geceler

Karanlığından korktuğundandır belki de

Dağları koyu gölgeler kuşatır

Kanlı adımlar dolaşır yamaçlarında

Hain emellere yataklık yapar kokurdanlar

Vahşeti bağrında saklar tarihin kadranı

Kimse bilmez analar ağlar sessizce

Çok uzaklarda bir köy evinde

Seccadesi ıslaktır sadece

Dağ başıdır buralar

Hasret yumağına ezgiler dokumuştur Mehmet'in mevzisi

Elindeki silaha tutulmuştur parmakları

Gözleri karanlığa esir

Yüreği vatana sevdalı

Hava soğuk üşüyor ama

Ayaz çalıyor geceler özlemlerde

Geceyi böler ansızın hain patlamalar

Kurşunlardan mektuplar yazılır mevzilerden rüzgâra

Ve gözyaşlarını kıskanırım benim için akmadığında

Yaşarır annenin avuçları

Gözpınarlarından

Ağıt sesleri karışır duvarlarına

Kör kurşun düştü nöbet mevziilerine

Yere yıkıldı Mehmet

Toprağa karıştı elleri/bedeni

Okşadı annenin saçları gibi

Annem kokuyor diye seslendi

Annem…

Annemin  cenneti kokuyor ayaklarının altında...

adem efiloğlu/ahir-i kalem