Önce Bir Gözyaşı Düşer Fay Hatlarına

Önce bir gözyaşı düşer fay hatlarına

yedinin üzerinde sallanır

yıkılır şehir

Bebeklerin dudakları toprağa dokunur

Kan emer annesinin göğsünden

Soğuktur dudağında ekşiyen tadı

Bebekse açlığına aldanır

Sonra uyanır yerkürenin rahminde gizlenen

Ortalık çığlık çığlık

Hatırlar mısınız ne kadar tanıdık

Bağrı delinir ansızın toprak ananın

Sarsılır eksik kolonlar temelinden

üzerinde domino taşıdır  evler

Malzemeden çalınmış sütunlar kırılır

Yıkılır evler

Son harflerini öğreten öğretmenler ölür

Halil öğretmen kayıptır hala

Toprağa kavuşsa da  diğerleri

Gittiklerinden beri

Çalmaz olur ders zilleri

Karanlığa gömülür gün ışığı aniden

Sis diye toz bulutu çöküverir şehre

Ölümün ayak sesi dolanır o anda sadece

İmdat çığlıkları yansıyorken şehre

Başlar yaşam mücadelesi

Beni duyan var mı

Beni duyan……

Beni…………….

  ............... …

Yetişmeyen vakitte tükenir nefesler

Uzaklardan uzanır yardım elleri

Azra bebekler tutunur hayata

Bir yanda yaşama ışık tutulur

Bir yanda dirilir şehir çadırlardan

Bir yandan talan edilir devletin eli

Sonra;

Bütün enkaz yığınları kalkar

Bir babanın elinden tutunmuştur iki gelecek

Birbirine yapışmış üç beden

El ele yürümüşlerdir ebediyete

Haydi tut gözyaşlarını…

Güzel vatanımın güzide köşesi Van ve Erciş'te hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet kederli ailelerine başsağlığı dilerim.

adem efiloğlu / ahir-i  fırtına