Suskunluğum

Seni düşündüğüm zamanları düşündüğümde zaman kavramının aklımı aştığını ve eriyip yok olduğunu düşünüp susuyorum.

 Bu ne çıkmaz bir sokak,

Kimse seni sevmediğimi, seni düşünmediğimi söyleyemez. Suskunluğum seni düşündüğüm zamanların, seni düşleyip kokladığım zamanların çokluğunun hayretindendir.

Bu ne yaman güzellik

Ve yine suskunluğum senin sevginin, aşkının, kokunun bende ebedileşmesini arzulamamdandır.

Bu şapka çıkartılacak

Senin bendeki suskunluğun bir haykırıştır aslında halden bilmezlere… Bir nefrettir sendeki beni bilmeyenlere… Bir kusmadır hainliklere, ihanetlere!

Bu öfke ancak bu kadar güzel durur bir yüzde

Karanlıkları bir bez parçası gibi yırtan çığlıktır sessizliğim. Sana el uzatışımdır çaresizce, belki de bir umut diye.

Suskunluğum; sana dokunamayışımdır aslında

Suskunluğum bir el sallayıştır yolculuk öncesi, bir sancıdır doğum evveli, bir kaynamadır lav hali…

İnsanın yalnız hali, hüzün hali, kader hali…

Bu da bizim infilak öncesi ruh hali…