Fakülte Hüznü

Fakülte kapısı kilitli demir.
Genç kız,delikanlı bir de kör bıçak...
Genç kız ellerini çoktan kesmiştir.
Ve bir kader çoktan kesinleşmiştir,
Delikanlı birden unutulacak.
Aklında fakülte,kapı ve demir...

Fakülte kapısı ah yıkık dökük.
Genç kız,delikanlı bir de dört duvar.
Delikanlı,yüzü duvara dönük,
Kara gözlerinde lambalar sönük.
Genç kız karanlıkta sessizce ağlar.
Fakülte kapısı hep yıkık dökük.


Gözleri gelir her geceyarısı,
Gizlediğim eski bir fotoğraftan;
Maziden bugüne dolar sancısı.
Gözleri sanki bir hançer yarası.
Issız ıssız sesler gelir etraftan,
Gözleri duyulur geceyarısı.

Fakülte kapısı yüksek ve geniş.
Genç kız,delikanlı bir de cam bardak.
Genç kız ellerini derince kesmiş.
Kan revan içinde elleri yitmiş,
Belki de kapıyı açamayacak.
Delikanlı bekler zaman çok geniş.

Ayışığı bekler koyu saçları.
Bir rüzgar eser de incinir deniz.
Ateşe yakındır bütün suçları,
Ateş ki dondurur hep ağaçları.
Bir şair bir esin bekler çaresiz,
Ay ışığı bekler koyu saçları.


Fakülte kapısı apansız büyür.
Genç kız,delikanlı bir de sonbahar.
Delikanlı yağmur altında yürür,
Delikanlı yağmur aklında üşür.
Genç kız bir kağıda bir imza atar,
Fakülte kapısı apansız büyür.

Kör bir bıçak büyür,kırık,perişan,
Dört duvar,cam bardak,sonbahar büyür.
Bir dolma kalemin mürekkebi kan,
Kaderimi yazar bir el durmadan.
Ah bir delikanlı vakitsiz ölür.
Bir tabut çakılır nikah masasından.
İçimde bir bıçak durur perişan.

Fakülte kapısı açılmaz artık.
Bu yüzden pas tutar benim gençliğim.
Al bir kelepçeyle bağlıdır elim.
Kan revan içinde şiir karanlık,
Fakülte kapısı...
Fakülte kapısı....
Fakülte kapısı......