Öyle Yorgunum ki

Üryan gibi zihnim yorgun utangaç,
Avuçlarım derin ruhum boş alan.
Hücrelerim sorma, sorma derim hiç,
Göğsüm ağu gibi yer yer boşalan.

Yokluklar koşturur azgın atıyla,
Geceden sabaha derki koş ulan.
Ateşler uzatır son fıtratıyla,
Ruhum boyunduruk nefse koşulan.

Öyle yorgunum ki tokluğum açla,
Tepeyi geçirip haydı çoş ulan.
Acı kenetlenmiş hâlim hallaçla,
Yüreği çiğnenmiş yorgun çoşulan.

26.12.11 Bursa