Kıyametlercesine Kıyametler

Kalp gözümün derininden başlar hıçkırığım

Ne siyah ne mavi bir renk kendimde bırakırım

Düşmana teslim olmuş silah hedef aramakta

Namluya sürülen dua olsa gerek mazlumiyetimiz

Hiçlikle varlık arasını dokuyan alem oynaşını oynuyor

Evren kadar matem yüklü omuzlar yıkılmış halinden

Son sorgu ilk nefes koşup duran sessizliktendir

Ve şimdi şarkılar bir kez daha yetim dudaklardan dökülür

Bir heyelan türküsünde oynayıp raks eden insanlık

Utanç duvarının boyasıyla meşguliyet kuruyor kendine

Sahipsiz mezara nede dualar okunuyor yasinler fatihalar

Köhne yüklü hamallar içten içe hesap görüyor yarına

Ölmeyi bilmeyen çocuklar nede acemice ölüyorlar

Susmada uzmanlaşan dünya nede güzel susuyor

Gökyüzü kızgınlığından arşın titremesine kadar

Şimdi isyan matemleri giyiliyor kahır elbiseleriyle

Ve yine bir daha yıkılıyor kıyametlercesine kıyametler