Sormayın

El değil kokladığım gül vurdu bana

Hasretini çektim yarım asırdır

Karanlıklar değil gün vurdu bana

Hani hep bağrıma basıp severdim ya

Uykularımı harap edip bölerdim ya

Bir lokmamı ona verirdim ya

Gönlümde taşıdığım yel vurdu bana

Göğsümü gere, gere söylerdim hep

Nerden bileceksin zehirmiş emek

Soframdaki bir dilim kuru ekmek

Kırık sazımdaki tel vurdu bana

Hep dua ettim yalvardım rabbime

İsyanım başkasına değil kendime

Hayallerim kaldı artık başka iklime

Mevsimlerden güz vurdu bana

Gelir mi bilmem baharlar, yazlar

Gönlümden gitmiyor hiç ayazlar

Hıçkırıktan tıkandı sustu boğazlar

Kalbime giden kan vurdu bana

Söyledim olmadı, sevdim olmadı

Yandı yüreğim hiç gören olmadı

Yanık türkülerimi duyan olmadı

Kıyamadığım göz vurdu bana

Yazmakla olmuyor susmak lazım

Belki de kendimize küsmek lazım

İçimizdekini ortaya dökmek lazım

Zehir değil bal vurdu bana

Garibim halim nicedir desem

Uğruna canımı verip ölsem

Yoluna kırmızı halı sersem

Ömrümü tüketen yol vurdu bana

Daha ne diyeyim bilemiyorum

Gönlümü ortaya seremiyorum

Lal oldum sabır diyemiyorum

Elimi uzattığım dal vurdu bana