Değişim

Geceyi yaşıyorum gün ortasında

Yanık tenim daha da esmer

Burnumda tüten tütünümken sen

Şimdi diyorsun ki

Tiryakim olma lütfen

Oynaştın çocuk yanıma

Yüreğimle kaynaştın

Vizesiz dolaşırken damarlarımda

İnan ki ben sana çok alışmışım

Buraya kadarmış derken kelimeler

Meğer en dipten vururmuş depremler

Varlığın toprağıma harçtı

Heybetimdi gölgende dimdik duran

Yokluğunda çatlarken dudaklar

Ve öfkemi püskürürken yanardağlar

Coğrafyam şimdi paramparça

Vücudumu yutmakta dev yarıklar

Güncesi dolmamış defterim kapanırken

Hareketlenmekte yürek faylarımın zonu

Öküzün boynuzundaki dünyamı sarar

Embesil ve sefil bir korku

Her an sinek ısırığı paniğiyle

Diken üstünde titrerken dengeler

Sensiz nefes alıp vermişim

Veyahut ölmüşüm

Ne fark eder

Dallarımın mecali tükenmiş

Tel tel dökülüyor ümitlerim

Dünüm baharken günüm kışa girmiş

Basiretime erkenci karlar düşmekte

Arzular nefsimi terk ederken

Ve bir bir kararırken hayallerim

Sanırsın ki bedenim ve ruhum

Toplu intihar girişiminde

Biliyorum

Faydası yok son çırpınışların

Ömrüm hızla yol alırken menziline

Burnumda buram buram toprak kokusu

Vicdanımda beyhude yaşam sorgusu

Gözlerime inerken zifiri bir perde

Ve kıyametler koparken özümde

Anlıyorum ki artık dünyam

Renk değiştirmekte

Hasan Yaylacı -Konya-2012