Renklerinden Öptüm Seni

Pembe dedim
Yüreğinden öptüm seni
Başımda kavak yelleri
Kulaklarımda muhayyel bir şarkı
Cilven kınalı kuzu
Kıyamadığım
Hayatımın tadı tuzu

Mavi dedim
Bakışlarından öptüm seni
Çözüldü buzlarım
Umut açtı bahar
Dağıldı bulutlar
Uzandın sere serpe gökyüzüme
Yüreğimden kuşlar
Kanat çırptı özgürlüğe

Al dedim
Dudaklarından öptüm seni
Öptüğümdü sanki güneş
Afeti devrandı tenin
Bir utku gözlerimde
Bir utku ki
Ufku kor ateş

Yeşil dedim
Alnından öptüm seni
Filiz verdi
Yürüdü soyum
Cemre indi ısındı toprağım suyum
Nisan bereketiydin ömrüme
Uzadıkça uzadım
Arşa değdi boyum

Süt kokan sözlerinden öptüm seni
Anne şefkatinde
Çocuk kadar masum
Sadakat beyazında büyüdü aşk
Doydum
Doldu
Taştı ruhum

Ne kaldı geriye

Sarı siyah mor

Hazan yakışmaz dudaklarına

Manası ayrılıktı

Kasvetti sarı

İfadesi zor

Matem giyinmişken kara
Yakın düşüremezdim
Düşüremedim adına

Hasan Yaylacı

Konya-Şubat-2013