Kimbilir

Kimbilir, bu korkuların bilmem kaç dakikasında
Gecenin karanlık seslerine karışıyorum
Yeknesak türküler takılıyor kulaklarıma
Düş ülkesi sokaklarında yalınayak seni arıyorum

Yağmurlar yağıyor eylül kokulu gökyüzünden
Seninle buluşup oturduğumuz parklara
Üşümüş serçelerin sesine karışıyor sesim
Hasretler uçuruyorum gözlerimden
Senin olduğun lanetli uzaklara

Ürküyorum bu yalnız şehrin grilerinden
Titriyor kirpiklerimde zaman
Yine tutamıyorum bak,
çocuk/su yanım düşüyor ellerimden

İlk kez bu kadar çaresizim bilsen
İlk kez böyle karmakarışık
Bu yalnızlık sorgulanmıyor kimliğimde
Ne acı, özlenmiyorum bensizliğimde

Kelimelerim kayıp,cümleler silik yine
Sensizliğinde harfler bile yok oluyor kalemimde
Şiirlerime çöküyor ayrılığın hüzün tortuları
Aşkımız tarih oluyor sevdalı yüreğimde

Yasemin Göksel
İstanbul/Ortaköy