Sordum

Ben uğruna bütün sessiz harfleri yok ettim. 

Sen tamamen susmayı tercih ettin.

Bende Sordum seni şiir'e neden aşk'a kestirmeden 

gitti diye...

Kendime sordum seni nasıl sevdiğimi,

Tarif edilemeyen bir sis çöktü içime

Sonra zifiri karanlık…

 Tüm kelimelerin gölgesi vuruyordu yüzüme.

Geçmişe sordum seni iyi miydi diye,

Sonsuz bir uçurum gibiydi bütün cevaplar,

Tek tek harfleri intihar ettiriyor gibiydim;

 Asfalta çarpıyordu seninle olan her kelime.

Kanıyordun , kanatıyordum vazgeçemiyordum.

Beynimin her hücresine asılı gibiydin.

Sorguluyordum her anı.

Ve bütün sorular uçsuz bucaksız belkilerin;

Kucağına bırakıyordu kendini.

Ona  beni sordum sevmiş mi diye;

Gözleri ağlar gibiydi

Ve birazda…

Gözyaşlarına hapsetmiş beni belliydi.

Sordum kaleme, kağıda  ne oldu böyle diye;

‘İntihara teşebbüs ediyorsun yine

Ve her harfi şimdi onun uğruna harcıyorsun

Hadi durma şiiri harca aşkı harca;

Elinde son kalan her şeyi harca … ‘ dedi.

Sordum kendime değer mi diye ,

Yüreğin sesi  der şimdi değdi bile …