Evra 4

Bazen; kendi kendini bile anlamadığında insan,
Ìçindeki yangınıyla kavrulur
Yanar, köz misali
Konusmak ister,
Bir seyler demek ister gidene dair
Düğümlenir boğazına sözcükler…
Şimdi aynen b/öyleyim Evra!
Sana yazdığım ilk şiir
Baş köşesinde düşüncelerimin.
Bak ne düşünüyor muşum?
Oku! Evra…

Olabildigince sen olmalıyım Evra.
Olabildigince aşk gözlerine.
Sonra dokunmalıyım rengine, tenine yalnızlığın.
Yakut kırmızı bir hayal,
Aşk denizinde yüzen tek sandal olayım sen de…

Evra, başlamışlığım hayata.
Aşkın gözlerime çektiği en güzel perde
Kıpkırmızı şafaklarda açıyorum yüreğimi
Çoğu yalnızlıktı meyveleri dünyamın.
Çoğu yarım kalmış düşlerdi yolculuklarımın.
Senden öncesi.