Gönüller Fakir Olmasın

El verip de hızlıca bozduralım katranı,

Yetim kalan ellere getirelim dermanı,

Sevdaları ağlatıp yığmayalım hüsranı,

Yosun tutmasın sık sık dillerden akan nehir;

Diyarımda olmasın korlu gönüller fakir.

Ufukların öfkesi dağlatmasın baharı,

Meclisimin sazları aşkla versin kararı,

Menekşeler bağrıma zerk etmesin zararı,

Her gün sevgi yığalım, nura boyansın şehir;

Diyarımda olmasın korlu gönüller fakir.

Âşıklar hüzünlerle örmesin zelzeleler,

Maşukların dilinde kopmasın velveleler,

Ürperen meskenlerde dinsin artık çileler,

Sakiler matem tutup, süzüp durmasın zehir;

Diyarımda olmasın korlu gönüller fakir.

Bülbüllerim bağımda koparmasın figanlar,

Ceylanlarımla dolsun yurdumdaki ormanlar,

Mehtabın ışığıyla ihya olsun zamanlar,

Temizlensin maksatla yüreklere akan kir;

Diyarımda olmasın korlu gönüller fakir.

Pervane aşk faslını bağında bitirmesin,

Çoğalan kasvetleri güllere getirmesin,

Ördüğüm şuleleri bağrımdan götürmesin,

Mücevherler sereyim içip dururken iksir;

Diyarımda olmasın korlu gönüller fakir.