Ölüm Gelir Asude

ÖLÜM GELİR ÂSUDE

Karanlığın koynunda, firkâtin vakti geldi

Boynuna sarılıp ta, doyunca ağlamadım.

Kınından çıktı bıçak, o an bağrımı deldi,

Eza çekme sen diye, karalar bağlamadım.

Boş duvara astığım resimlerde ki yüzün

Yüreğime dolarken, özlemin sürgün verir.

Sen kokar gözbebeğim, kaplar içimi hüzün

Hicran düşer aklıma, umudumu devirir.

Sensiz sabahladığım pürmelâl gecelerde

Gözümde inci olup avuçlarıma doldun.

Hasretini paylaştım anlattım hecelerde

Her yazdığım şiirde, sessiz çığlığım oldun.

Âlem bilmez içimde sevgin ne kadar büyük

Yüreğim senden başka aşka inan ki haram

Gittiğin günden beri hasretin omzumda yük

Bir gün kapanır sanma, kapanmaz gönül yaram.

Can kafeste kilitli, çırpınıyor durmadan

Yoksan yanımda bil ki, olamam hiç mesude.

Yaşamayı neyleyim, yârim deyip sarmadan

Fecrin sessizliğinde, ölüm gelir asude…

SEVGİ SALMAN