Kurban Oldum

Zaman beni mahkûm etti sen olmaya

Bakışlarım

Bazen akrep, bazen yelkovan oldu

Duvarda kopan vaveylalara inat

Bu akşamda sen diye ruhumu saydı…

Kırmızı güller derdim Tahir ehramından

Gülleri sererek

Zühre’yi Pervin’e dost fezadan indirdim

Mecnunca oduna yandığım sahra kumlarından

Çağırdım rüyama

Leyla’yı peşim sıra kızıl kumlarda gezdirdim

Dağlar avucumda un olmanın şaşkınlığını yaşarken

Şirin’i beyaz duvağında görmeye geldim

Her hıçkırık bir kazma sesiydi

Dizelerimi değil de ben ruhumu çarmıha gerdim…

Bazen kırıldım küstüm dünyaya

Garip oldum, yüz döndüm Acem’e

Putları kıskandıracak güzel Sanem’e

Yol verdim

Çöller diyarı Şam’da gezdirdim

Hasreti kına yaptım yaktım başıma

Eyüp oldum, sabrımı cihana öğrettim

Aşk kuyularından çıkan ak sularda

Arındırdım kendimi,

Hasreti ben aşk terennümüyle sevdim

İbrahim’e yoldaş olan ateşin

Yaktığı tek yürek ben oldum

Zemzem olup İsmail’in gönlünde kanarken

Çalınan bıçak sen,

Ben ise İsmail’in yerine kurban oldum.

Gaziantep, Nisan 2012