Değilim ki

Üstüme geliyor hayatın yükü

Kederime derman olmayan türkü

Çaresiz sonunda bitecek öykü

Önsözün içinde yıl değilim ki

Anılar elimde beyaz bir gelin

Önünden kurtuldum çağlayan selin

Toprağa yaslanır gayrı dizlerin

Sonsuza uzayan yol değilim ki

Fikrim ateşlerde pişti de yandım

Ecelim önüme düştü de yandım

Aklımca şirazem şaştı da yandım

Rabbine sevdalı kul değilim ki

İçimde fırtına isyanlar gizli

Sevgiler yeşermez buğday benizli

Sözcükler söyledim türkülü sazlı

Fazlayı diyecek dil değilim ki

Kaybolur içimde aşkın telvesi

Bir kahve molası hayat nefesi

İçtim bir yudumda doğan güneşi

Yalana dolanmış fal değilim ki

Hüzünler yağıyor, dört mevsim serde

Tabipler çaresiz bendeki derde

Alazlanır sevdam öptüğüm yerde

Tenine savrulan kül değilim ki

Sırrımı vermişim kurşun kaleme

Artık o duyursun beni âleme

Baykuşlar tünemiş gönül haneme

Ben isli toprağım kil değilim ki

Zekeriya gitti sevenler bir bir

Bir tek bedenime açıldı kabir

Kuyumda kayboldum eyleme tabir

Yusuf’a uzanan el değilim ki

Seslendirme: Zekeriya EFİLOĞLU

Gaziantep

12 Haziran 2012