Susma Gece Söyle Ve Kayboldukça Unutsam

Gecenin ışıkları düşmüş ıslak yaprağa
Ayla yıldız firarda
Nöbeti devretmişler yağmura
İşini iyi yapıyor doğrusu yağmur
Usul usul düşerken toprağa

Bütün diller susmuş mühürlü sanki
Tek konuşan damlaların eşsiz gizemi
Gökyüzü bile kimsesizliğin esiri
Kör etmiş ihtişam gözünü
Büründüğü siyaha saklıyor itirafını
Paylaşmıyor benimle yalnızlığını

Yollar sırılsıklam olmaktan memnun
Pencereler tek tek sönmüş evler suskun
Yüreğim sensizlikten düşmüş yorgun
Susma gece söyle
Bir ben miyim yalnızlıktan bıkkın

Işıklar gelse dile yağmurla birlikte
Selamlasa yüreğimi binbir şefkatle
Kucaklasam her damlayı öpsem tek tek
Tutsak etsem bereketli ellerimde

Yağmurla çoğalsam
Çoğaldıkça biriksem
Biriktikçe...
Kaybolsam...
Ve kayboldukça unutsam...