Sonbahar

Sonbaharın solan yaprakları gibi

Düşüyoruz yerlere…

İçime yerleşen gizli aşkla kal.

Güneşimizi kaybediyoruz

Seyirciler pusuda,

Dilimiz küf kokuyor.

İçimizdeki öfke kudurmuş

Yumruğumuz havada bekliyor…

Dipsiz kuyulara koyma beni

Kekik kokan seni öldürme içimde

Kana bulama güneşimi…

Burada geceler fazlalık

Düşledikçe titriyorum

İçimden öpmek isterken seni

Yaşamın kıyısına atma beni…

Kırılan kalbimin söküğünü

Dikemem.

Belki anlarım ama,

Akrebin soktuğu sözlerle zehirleme…

Bıçak sırtı aşkla sevdik biz

Birbirimizi…

Anlamak istersen,

İçimdeki beni al senin olsun

Sonbaharın yaprakları gibi

Düşmeyelim yerlere…

 Nebahat ERKAN