Kaybolsun

Terk edip durma meclis, hüsranların kaybolsun.

Bir ışık ver gönlüne, hicranların kaybolsun.

Sözlerin tutuşurken dile yığma poyrazlar;

Deryana deryalar ser, isyanların kaybolsun.

Rıhtımını boyama esmer düşüncelerle;

Maksadın rengini seç, katranların kaybolsun.

Söndür artık kalemle asrın çığlıklarını;

Neyine elest üfle, fettanların kaybolsun.

Mersiyeler getirme şehrinin sofrasına;

İhya et âşıkları, nobranların kaybolsun.

Her şafak söküşünde hevesler ör gönlüne;

Esip dursun meltemler, suzanların kaybolsun.

Âleme ibretle bak, gözlerini kör etme;

Bahar girsin özüne, hazanların kaybolsun.

Ey Pervane, sevdasız yığma hecelerini;

Nurların nurunu ör, şeytanların kaybolsun.