Yüreğime Borç Bildim

Susmuyor yalnızlığımız

Susmuyor içimizdeki ağlayan çocuk

Zamansız

Yüreğimizdeki fırtına

Sakinleştikçe

Sanki daha çok özlüyoruz

     Şiirle beyazlaşan yüzümüzü

Bir ömrün düşüncelerine

Katık ettikçe ertelenmişliğimizi

Ve bir günün hikayesine

Sığmayan  hasretimizi

   Ve güldürebilmek için seni.

   Susarsa,

   İçimizdeki çocuk çok asi                         

   Yüreğime borç bildim                                       

   Azalmayan kederlerinden

   Cam kırıklarının tanecikleri gibi

   Seni ve bütün eksilmişliğini

                                       Nebahat ERKAN