Yûnus Emre

 YÛNUS EMRE

 Nasıl ki , baharda , topraktan buhar

 Yükselirse göğe öyle tüterim!

 Kökü derinlerde bir ulu çınar

 Gibi damar damar onda biterim!

 Çağır yürüyelim yolun üstünde;

 Sevgine dâvet et bizi gelelim!

 Berâber olunca mahşer gününde,

 Şefaatin ile biz de gülelim!

 Neden daralıyor göğüs kafesim!

 Neden gözyaşlarım nefsimi yıkar!

 Neden bir fânûsu aşmıyor sesim;

 Neden karanlıkta kaçar uykular?

 Yolların ucunu,  ucuna bağla!

 Sevginle zamanı doldur çabucak.

 Kuşat çevremizi rengârenk ağla;

 Bir kıvılcım ile tütsün bu  ocak!

 Örtsün karanlığı nûrdan perdeler!

 Göğüs kafesime sığsın kâinat.

 Sevgi de, sohbet de hepsi sendeler;

 İşte mutlu hayat, işte hakikat!

 Gönlümüze düşen kaçıncı cemre;

 Kaçıncı çırpınış, kaçıncı seher!

 Hakk'a giden yolda ey Yûnus Emre,

 Bu sırrı sen çözdün, bize ışık ver!

M.Hâlistin KUKUL