Aynalar

 Kaldırın aynaları, seyretmeyin boşuna

 Geçen yıllarınızı kuru bir iskelete!

 Yaşanan bu hayatta eğer varsa bir mânâ:

 Sıfırdan sonsuza dek her şey iyi niyette!

 Akıyor perde perde zaman titreşimleri;

 Aranıyor hakikat çok defa kemiyette.

 Bu yol öyle ince ki, ufuk merdivenleri;

 Sâdece bir çehre var karanlık silüette!

 Bazan garip bir duygu aralıyor çemberi;

 Her şey yerli yerinde, kâinat âfiyette.

 Bir huzur pınarında çarpıyor yürekleri;

 Vicdân, zevk, aşk hepsi de istenen sâfiyette!

 Öyle bir intizam ki, kurtla kuzu yanyana;

 Kötülükler- azaplar sanki muafiyette.

 İçiliyor bir hayat iksiri kana kana;

 Her şey samimiyette, herkes samimiyette!

 Uykular senin olsun, ey fânîler dünyası!

 Ne varsa aşka dâir gönderin, fazîlette.

 Kahrolsun sahte çehre ve çehrenin aynası;

 Aşkım ebediyette, aşkım ebediyette!