Vatan

 Hep, vatan diyorsun, mukaddes ocak;

 Ana kucağıydı atana vatan!

 Olur mu yiğidim, bu şirin toprak,

 Yan gelip, uyuyup yatana vatan!

 Düşünmeyip dünü, günü, yarını,

 Haraç-mezad gören bütün arını;

 Kesip hayâsızca şahdamarını,

 Yol vermez kendini satana vatan!

 Zarâfet timsâli; ince mi ince;

 İncinir o güzel, bir devinince.

 Gönülden gelerek onu sevince,

 Benzer gül endamlı sultana vatan!

 Gel, üstünde aşkla, gel dolaşalım!

 Mâzî ve âtiyle kucaklaşalım!

 Açık alınlarla asır aşalım;

 Güler mi ona kaş çatana vatan!

 Bir yol açılmalı düzgün-yepyeni;

 Hiç kimse çıkmazsa al götür beni!

 Eğer olmaz ise  çokça seveni,

 Ağlar için için vatana, vatan!