Yaz Yaz Bitmez Ayrılık

Sevinmiştim.

Mutluluk gibi olmuştum.

Hüzün yok olmuştu mavi gökyüzünde

O çok sevdiğim İstanbul'da.

Sana kalmıştı benliğim.

Ama gel gör ki.

Benim senim, hiç de beni bilmemiş.

Gel gör.

Gel de gör kan çanağı yüreğimi...

Usul usul vazgeçebilirsin benden

Sessiz sedasız

Uzun uzun gidebilirsin benden

Yavaş yavaş

Bırakabilirim seni

Avuçlarımdan kayar düşersin.

Damla damla…

E nihayetinde vazgeçeriz

Velhasıl kelam

Parça parça

Bölük bölük

Kanar yaramız

Yıldızlar...

Sanki onlar da bizden biri.

En çok parlayanı bile uzaktır.

Geceleri yaşar onlar aşklarını

Parlayarak.

En çok parlayan yıldız; ya âşıktır.

Ya da ona duygu yüklü gözlerle bakan birine rastlamıştır...

Yıldızların parladığı anda bile

Kötüsün dünya kabul et.

Şansını benden yana kullanmıyorsun.

Acıyor canım.

Yukarıda ki böyle istiyor ama

Kabul et dünya

Bana daha kötüsün.

Acımasız.

Kırıcı.

Ve kötü.

Olmuyor değil işte kıymet bilmezliğim.

Çok istemeyince oluyor ya da çok isteyince.

Karanlıklar konuşuyor bugün.

Ben susuyorum.

Rüzgâr söylüyor şarkısını. 

Zaman şahit…

Rüzgâr estikçe

Değdikçe tenime

Tebessümlerim artıyor

Gördüğüm serapların haddi hesabı yok

Öyle susamışım ki sana

Yüreğim kana(ya) kana(ya)

İçtim aşkını...

O dur ki

Pek bir (sar)hoşum...

E nihayetinde

Yalnız değilim acılarımda.

Yarama tuz basan sen değil misin?

Gökçe ÜSTÜNDAĞ