Aliyyülâlâ

 Bir dost gördüm ki, sedâsı

 Edâsından kat kat âlâ!

 Öylesine bir sevdâsı

 Vardı ki, aliyyülâlâ!

 Pırıl pırıl paktı teni;

 Çoktu, gerçekten, seveni!

 Bir sır çepeçevre beni,

 Sardı ki, aliyyülâlâ!

 Şakıyan bir bülbül idi;

 Karanfil idi, gül idi!

 Dopdolu bir gönül idi;

 Yârdı ki, aliyyülâlâ!

 Bakmak hoştu çehresine;

 Doyulmuyordu sesine;

 Kor düşünce sînesine,

 Hârdı ki, aliyyülâlâ!

 Erdemli, mâsûm ve sâkin;

 Sevmesi hem müthiş, lâkin,

 Son noktasında idrâkin,

 Nârdı ki, aliyyülâlâ!

 Mevsim mevsim: Bahar, yaz, kış;

 Kuş kanatlarında alkış!

 Dar mekâna iniş-kalkış;

 Ardı ki, aliyyülâlâ!

 Boyandım hep rengârenge;

 Dalıverdim ol âhenge.

 Tutuşmam kendimle cenge,

 Dârdı ki, aliyyülâlâ!

 İstemem arkıt hiçbir naz;

 Sevgi olsun yeter, biraz!

 Gökten yağan beyaz beyaz

 Kardı ki, aliyyülâlâ!

 M.Hâlistin KUKUL