Kimse Bilmesin

Acemi ellerimin avuçlarına

Resimler çizdirdin hep,

Yüreğinin kusursuz

Fırçasını tutuşturarak…

Bir dünya verdin bana

Acıyla karışık,

Boş sayfalara

Renkli ruhunu yazarak,

Aydınlandım ben hep,

İsimsiz

Tüm şiirleri kıskandırarak…

Bir ev,

Bahçesin de,en çok sevdiğin

Meyveler,

Gözlerine serilecek çimenler

VE

İstediğimiz bütün güzelliklerde

Bir resim olacağız  hep,

Seni çizerken kimseler,

Görmedi…

Dudağımızda kıvrım kıvrım gülücüklerin,

Kucağında

Yeryüzünü donatan

Tüm çiçeklerle

VE

Seni sevdiğimi

Kimseler bilmedi,

Bilmesinler de sakın

Bozmasınlar büyümü

Ruhuma çizdiğim resimleri…

Nebahat EERKAN