Afitap

ve beni..

seni bekler bulacaksın penceremde..

ömrümce yolunu gözlediğim,

bahar müjdecim Cemre

senden yana umutsuz değildim

sevdiğim..

ne gözümde yaş..

ne gönlümde hüzün.. tabi..

elbette çocuklar gibi sevinmeyeceğim..

bu mucize değil ki..

geleceğinden emindim..

var!

bana gelmemiş ol, yar!

geçip git, uzaklara bakarak..

şükrederim..

hala rüzgarda dans ediyor saçların..

hep birini arıyor gözlerin..

umurunda bile değilim..

şükür

herkesi aşık eden güzelliğin..

o salınarak geçip gidişin..

otuziki yıl önceki sen..

ve yolunu gözleyen ben..

nasıl da böbürlenirim.

yine

ardın sıra sokak çalkalandı..

herkes seni gösterdi mahallenin yeni sakinlerine

 "-hani.. şu divanenin beklediği..

uğruna dünyadan vazgeçtiği..

Afitap.."

dudak bükenler oldu, başı dönenler, kıskananlar

şerefim..

herkes seni de biliyor..

seni nasıl sevdiğimi de..

bundan güzel ne var.. senden güzel kim.

karasevdamdan habersiz

peşi sıra dünyaları gezdiğim

eser diye yollardan bekledim

Seheryelim

yine

yine geldi mevsimin

yapraklar renk renk düştü yerlere

benim gibi peşinsıra uçmaya

yavuklum yine mahmur yorganı çeker üstüne

tatlı tatlı gerinir

pırıl pırıl ışıtmaya alemi, doğuverir

...

Güneşim.