Sürgün Yarası

.

aklının sus mevsimi bu acıyan

değişti gülün yaprağı 

al inen maskelerin ardından

d/üşüyorsun dudağına şimdi

hiç ağlamadan

dilinde çilli sözcükler sitemi belli

hangi kapıyı çalsan masal

hangi yola çıksan ihtiyar bir toprak

kara güzün seher vakti çoğalan

bırak nehirleri çağlasın

yorgun ve sabırlı kucağından...

tutuştur ellerini mavi zaman

ağıt yakan gözlerinde insanlık hali

hızla eskiyen çocuklarını an

ne hikmetse inadına yalan

doğuyor soğuk güneş inadına içli

tüten sigara dumanından

topla haydi cesedini çiçeklerin

ip ince gece uzanırken boynunda

yaşamak öpülesi alnında kirli düşler seli

o ağaçlar değil mi yalnız gelmiş

yalnız geçmiş sesine hesap soran...

.

14 Eylül 2012 | Kütahya