Yitirmekten Korktum İçimdeki Seni

Bir valiz boşluğu kadar dolduramadın beni gidişlerine..

Hep yarı yollar da dönüşünü beklemek kaldı bana

Soramadım seni sokak lambalarına,Islak kaldırımlara

Yitirmekten korktum içimdeki seni

Yine de vazgeçmedim senden dönmeyeceğini,

Bile bile gelir belki bir gün diye umutlu baktı gözlerim.

Güneşler doğdurdum en kanayan yerlerime

Ama en çok yitirmekten korktum içimdeki seni…

Günaydınlar iliştirdim her sabah sen yanıma

Sen varmışçasına içtim çayımı yokmuşçasına

Bekledim her akşam kapının o tınısını …

Gelmeyeceğini bilerek yine de;

 yitirmekten korktum İçimdeki SENİ ..