Uzak Şehrin

.

bozkırın ağırlaşan havası eser rüzgarımda

çok uzaklardan severim bir şehrin gözlerini

deliye döner de geriye dönmez ağıtlaşmış yollar

gülüşün benden gitti gideli

bir nefesle çiy düşer 

susarım bir hecene

asırlık gecenin sonunda güneşi karşıla

beyaz çiçek kokusuyla inip yaksın tenini

sıcağımın yer yüzünde

sebepsiz korkuda haylaz ayrılıklar

toplamadım dağılan resimleri

yediverenlerden hediye

saçının tek teline

ağlar mı sokakların hastalıklı bir zamanda

kimse bilmez yanı başında yürüyen gölgemi

herkesten önce

ele gelir dağlanmış açık yaralar

dilimden düşmeyen söz titretir seni

ve sonra

uğruna yıllar adanan kalbin 

yarısı gömülür son duadan 

amaçsız bir hiçliğe taparak

aşk 

yolların katran karası çanağından

dökülür yaprak yaprak

24.10.2011