Bir Romanda İzler-22: Çıraklık

her güne bir mahpus resmi

karakalem de götürür

gece gündüz demez pes mi

kervanı yürür it ürür

İnegöl’ün boğaz köyü

cumanın gözüne büyü

sapsız bıçak gibi kuyu

ağzından dilini sürür

onun resmi desenlice

çizgi benlice senlice

hepsinden yeni yenlice

sanki damda karlar kürür

kız kardeşinin ırzına

kurban olursa hırsına

on sekiz yıl yakasına

dağları dumanı bürür

usta yazmış dilekçesin

on iki yıl temyizcesin

seni çok seviyor desin

toprağa düşeni çürür

191012denizli