Yoktunuz

Yok bayım

Aynı yöne bakar gibiyse de gözlerimiz

Gördüğümüz resim farklı.

Siz

Aşkın tanımını lügatlerden okumuşsunuz

Ben damarlarımdan geçirdim

Akıttım yollarınıza

Rengine kırmızı deyip geçtiniz.

Size sarıldığım gecelerde ne kadar yoktunuz aslında

İzlerken dudaklarınızdan çıkan soluğunuzu

Gözlerinizin miminde görmek istedim aşkınızı

Aşkın en saf haliydi o nefesleriniz

Belki uykuda olmanızdan

Ayıkken hiç hissettiremediniz…

Susa büründüğünüz günlerde

Sabır zikrettim,

Ha gayret, az daha diye diye…

Temassız olmadı ayaklarım yerlerden hiç

Mutluluk oyununu

Taktım vitese

Sürdüm çakıllı yollara kandırarak kendimi

Kalbim yese de, beynim yemedi bu oyunu

Çıkmaz sokaklara saptı yönünü…

Zordu bayım…

Sizle başlayan günü

Sesinizi bile değdirmeden uzatmak yeni güne.

Zordu zor

Siz bu kadar yokken taşımak aşkınızı yüreğimde…

Oysa ben

Zamansız açmak istemiştim kollarınızda.

Olmadığınızda bile

İçimdeki o küçük kızın

Coşkusunu yollamak

Arnavut kaldırımlarına çizdiği sek sekte

Gökyüzünü kucaklarken

Size dinletmek istemiştim şarkılarını…

Ama siz

Hep yoktunuz

Bilebilseydiniz keşke

Aslında ne çoktunuz…

Canan Korkmaz / İZMİR