Baharım

Baharlarınla yürüdün kalbimin ağaçlarına
Tozu dumana kattı veda buselerin
Ürküntülerle uçurdum son güvercinimi
Dudaklarında dondu aşk hikayelerin

Kanatlarına bağladım bir garip kuşun
Ağlamış mavimtrak mevsimleri
Saçlarımda çocukluğumdan kalma
Annemin sevgili öpücükleri

Babamın dut ağacına bağladığı salıncakta
Kucağımdan düşüp kırılmış taşbebeğim
Ve kaybolmuş, bahçemizin derinlerinde
Papatyaların üzerine sinmiş gülüşlerim

Baharı götürme benden ne olursun
Ağıtlardan korkuyor dudaklarım
Gözlerimde birden başlayan sağanakta
Yüreğime saikalar olup düşüyorsun


Gel...
Gelişinle yağmurlar gelsin
Zira...
Temmuz dudaklarımda
Çöller sakladım senin için

Yasemin Göksel
İstanbul