Ben Gündüz Sen Gece

Şimdi bir hikâye anlatacağım sana
Dilimin döndüğünce ben Gündüz sense Gece
Dinle…
*
Gündüze uzatır ellerini gurup vaktinde gece
Sonra koynuna alır gündüzü gece
Zaman vuslattır şimdi
Karanlığında gizler sevdiğini
Sever gönlünce
İstemez hiç aksın zaman
Akmasın zaman
Dursun…
*
Ardından
Doğum sancısı başlıyor
Gece çaresiz gece üzgün
Çünkü
Ayrılık vaktidir kapıda duran
Hiç sevemedi şafağı gece
Öyle ya
Nasıl sevsin ona ayrılığı getireni
Yeni bir yaşam yüklediği sevdiğini, alacak elinden
Sonra;
Sonra yine hasret başlayacak
Ta! Gurup vaktine kadar…
*
Yirmi dört saat
Böyle akıyor sessizce
Yıllardır aynı sahneyle dönüyor dünya
Aynı acı ve özlemlerle
Aynı sevgi ile yaşıyor gündüz ve gece
Bıkmadan usanmadan…
*
Tıpkı senle ben gibi, ben Gündüz sen Gece

Canan Onuş_17_08_2009_İst.