Gül Üstüne Kan Düştü

Gül üstüne kan düştü

Eylülün gözyaşları öperken nemli yeri,
Nefes aldı hıçkırık, bülbüllere an düştü.
Katmerlendi yalnızlık, azalırken göz feri,
Bülbül kanat kırarken gül üstüne kan düştü.

Telli turna yazıldı, Kaf dağına sefere,
Gönül tırnak ucunda, havalandı zafere,
Tarumar etti kalbi, esir alan sefire,
Birden büyü bozuldu, ümit adlı cin düştü.

Dağlar kızıla çaldı, yönü şaşırdı kervan,
Vefanın bahtı kara, değişti eski devran,
Eski aşklar yalanmış, nöbette yine hüsran,
Yolcu yola bakarken, gözlerinden can düştü.

Bad-ı saba öperken, saçları usul usul,
Gece koynundan çıktı, geceyi yakan fasıl,
Gönül gurbete gitti, sisli rüyalar asıl,
Gece çile doğurdu, kapkara bir tan düştü.

Ferhat boşa yorulmuş, kazmanın devri geçti,
Dağlar yol vermek, için, gözyaşlarını seçti,
Gözeler suyu içti, bilinmez yana göçtü,
Sultan suyu beklerken, su getiren Han düştü.

Âşık dokundu saza, tel yandı geldi dile,
Dedi ki; " hür sayılır, aşkta tescilli köle"
Gözler hayale daldı, nazârı değdi güle,
Bağrına ok batarken, yüreğine zan düştü.

Maral çıktı rüyadan, gözleri cam çırası,
Yara içinde çıkmış, görünmüyor yarası,
Çoban kavalı kırdı, şimdi hicran sırası,
Azığını sardığı, dilek adlı kın düştü.

Felek canla cânânın, arasına oturdu,
Kaş göz etti arada, ayrık otu bitirdi,
Vuslat Ukba'ya kaldı, son haberi getirdi,
Makberi Ozan düştü, kulağa ezan düştü…

Makberi – Ahmet Akkoyun…….18/08/2009……22:00….İst