Hüküm Giymiş Bedenim

Hesabım kesilmiş
Bütün dediklerim aleyhime işlenmiş
Hayatta ki tek gerçeğime yalan diyen hakimler
Beni bu gerçeğe müebbet bellemiş
Nasıl kurtulurum soruma
Cevap bile veremedi savcılar

`belki birgün af çıkar da kurtulursun` dedi arkamdan silik bir ses
Bu ses bir dosttan arda kalan bir yanış

Nasıl anlatsam
Kendim istedim bu hükmü giymeyi
Gerçeğim kaçtıkça ben kovaladım
O uzaklaştıkça ben yakınlaştım
Ama bundan şimdiye kadar hiç pişman olmadım
Sadece bugün pişman oldum
bitsin,gitsin dedim unutayım istedim

Nasıl da hapsettin hiç acımadan
Biliyorum ama vazgeçemiyorum bu müebbetten
Eğer ömrümün sonuna kadar giyeceksem bu hükmü bedenime
Gözüme gözükmeden yaşa mutluluğunu
Bana duyurmadan sev sevebildiğini
Bilki bu yürek yalnız sana dilendi

Yüreğimi asmayı daraağacına en şerefli görevim belledim
Sen benim sevgimi değil başkasınınkini seçtin
Ben bu hükümle bir ömür yaşamayı göze alamıyorum
Biran önce çıksa da şu bedinİmden canım
ya da biri af çıkarsın DA YÜRÜYEYİM
BİLKİ KİMSE BEN KADAR ÇOK YAŞAYAMAZ BU DELİ HİKAYEYLE...