Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Son İstasyon


Bir yolcu bekler bu son istasyonda
Bekleşir ardında bir sürü seven
Ağıtlar yakılır
Dualar edilir
Hazin hazin sallanır mendiller
Bir tiren kalkar bu inilmeyen istasyondan 
Bir ağıt 
Bir çığlık
Bir hıçkırık sesiyle 
Gider sonsuzluğa doğru nazlı nazlı
Bomboş kalır 
Ufka uzanan eller
Gözyaşlarıyla yıkanır mendiller

Bir rüzgâr eser deli dolu
Yağmurlar yağdırır
En kuru pınarlardan
Alıcı kuşlar gibi 
Döner bir kara bulut
Kara bulut yüklü
Kara bulut sancılı
Nelere gebe kim bilir
Akıbet ne gösterir 
Gazap ve rahmet yan yana
Bir film şeridi canlanır
Canlanır hatıralar sisli bir perdede
Ve dedirtir ki insana
Tavana dikilmiş donuk gözlerin lisanıyla
Meğer neler de sığarmış 
Kısacık bir ana

Kar düşer mor dağlara
Çığ düşer yüreklere
Yaprak yaprak ağlar ağaçlar 
Solar soğuktan ayazdan
Yemyeşil kırların 
rengi
Kurur çiçekler dallarında
Adı nedir bu mevsimin
Ne vakit gelir bilinmez
O geldiğinde titrer korkudan
Ne varsa yer yüzünde
Bükülür beli  zamanın
Tutmaz olur dizleri
Son nefesini verirken güneş ufukta
Kararır gökyüzünün
O masmavi gözleri

Bir yolcu bekler bu son istasyonda
Bekleşir ardında bir sürü seven
Gözler yaşlı
Yürekler buruk
Sözler boğuk
Açılan şu kapıdan girilince içeri
Artık her şey biter faniliğe dair
Aslında yeniden başlar çok şey
Hayat
Acı
Korku
Umut
Ve sair 

Gidenler gider
Dönmez bir daha geri
Bir fasıl sonra 
Gidenleri özleyenlerin ardından
Yeni yolcular bekler 
Hiç bir yolcunun inmediği bistasyonda
Buluşmak ümidinde yeniler
Önden gidenlerle
Donmuş bir zamanda
Bambaşka bir mekânda
Çok uzaklarda buralardan
Çok uzaklarda
Maverada

18.03.2010 / ÇORUM
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 9
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Son İstasyon

Halit YILDIRIM Halit YILDIRIM