Bir Vatan Ki!
Bir VATAN ki, cennet
gibi; her şey hazır huzur için.
Bir bela ki, cinnet gibi; düşünelim! Neden, niçin?
Dil deyince şucu - bucu; gözler görmüş düşman, öcü,
Hiç dinmemiş kalpte acı; yanmışız hep için için.
Hep fırtına, kar havası, kalpler olmuş kin yuvası
Sanki dersin kan davası; sonu gelsin artık öçün.
Dinci - dinsiz çirkin yafta; Rahmet, birlik ve insafta
Buluşarak aynı safta, bir musluktan şerbet için.
Artık kaşlar çatılmasın, aşa ağu katılmasın,
Dert yüküyle yatılmasın; tok, halinden bilsin açın.
İflah olmaz huysuz, kindar, barış olsun bize önder
Ârif olan "budur yön" der; gönül yapan bir yol seçin.
Millet artık fişlenmesin, kin tarlası işlenmesin,
İntikam da düşlenmesin; öfkelere kefen biçin.
Kaç kez dedik yaza yaza; haksız hapis büyük ezâ,
Keyfe göre olmaz ceza, vasfı belli olsun suçun.
Önyargıya mezar kazıp, nefse azap edip, ezip,
Milletçe bir destan yazıp, yüreklere umut saçın.
Gönül HAKK´ın nazârgâhı, kirletmeden o dergâhı,
Dünya denen güzergâhı, edep ile geçin, göçün...
Mecit Aktürk