Hayat Arkadaşım

Alır beni her gece sanki hesaba çeker
O güzel hatıralar canlanıp birer birer
Şu garip gönlüm için her ânı ömre değer
Tıpkı bir rûya gibi el sallar geçer gider

Belki gelirsin diye her gün sabah ederim
O sessiz şarkılarla meçhullere giderim
Sensiz güneş doğarken tarifsizdir kederim
Kabul etmesem bile ayrılıkmış kaderim

Sana o mektupları yazardım gözyaşımla
Ne hayaller kurardım ah o cahil başımla
Şimdi avunuyorum bir hayal deryasında
Adı yalnızlık olan hayat arkadaşımla