Huşû

İbadet huzur verir; amenna, inanırım
Nimetlere şükürsüz elbette kalamayız.
Lâkin, bir eksiklik var, demeye utanırım
Belki de bu sebepten, huzurla dolamayız.

Namaza niyet ile, serilir tüm p(i)lanlar
Kurulur itinayla söylenecek yalanlar
Bir buruk tat bırakır, ibadetten kalanlar
Ruh ile beden ile secdede olamayız.

Kimi, geçer kendinden, hayalleri peşinde
Kimi, eksik tamamlar, yarım kalan düşünde
Hele yanmışsa gönül, bir aşkın ateşinde
Bir tek vakit namazı huşuyla kılamayız.

Alınlar secdededir; akıl kim bilir nerde?
Dilimiz hayır dese, kalp gezer başka yerde
Umarız utanmadan şefaatçi mahşerde
Sorsalar; hatasızız, sebep ne bulamayız.

Sehiv secdeleriyle yamarız namazları
Çoktan unutmuşuzdur dinlenen vaazları
Yüzlerce rekât kılsak, özlenen o hazları
Ne yapsak ne etsek de, bir türlü alamayız?

Selâm verildiğinde planlar bitmiş olur
Şeytan mağrur ve mutlu; oradan gitmiş olur
Yıllar bir bir tükenir, yaş gelir? yetmiş olur
Günahlar yığın yığın, belki de, silemeyiz.

Namaz tamam diyerek, el duaya açılır
Şükür nedir bilmeden, isteklere geçilir
Gaflet ile yaşanıp, gaflet ile göçülür
Bir hata etmişizdir, nerdedir? Bilemeyiz...

Mecit Aktürk