İnsan Olmak

Kalem ile kağıdı sırdaş ettim bu gece... İçimde ne var ne yoksa birbirlerine anlattılar, aramızda kalsın diyerek... Şimdi de onlar uyuyamasınlar geceler boyu, onlar içlerini çekip dursunlar rahatlamak isteğiyle, onlar da hıçkırıklarını kimse duymasın diye, yastığa başlarını gömsünler, gözyaşları yanaklarını yakarak akarken, ıslansın yatak yorgan... Oh canıma değsin şimdi onlara verdim tüm dertlerimi, görsünler bakalım nasılmış içi kan ağlarken gülümsemeyi başarmak, nasılmış bakalım etten kemikten yaratılmış insan olmak...