Ne diye yoksun şimdi aklım
almıyor, neden yoksun? Bu bir isyandır bu resttir bir itirazdır. Kalbin taştan
mı senin, benimkisi yaştan!
Niye yoksun niye? Anlayamıyorum
bir türlü.
Ben Kaptanlığı sende bıraktım be!
Sen ela renklerde dolanan sevgili! Kahrında ecrinde uzak bana şimdi! Damla
damla gözlerime dolan sevgili! Gözlerinde yerim yok mu artık? Yüreğinde yerim
yok mu şimdi?
Düşünemiyorum artık iflas etmiş gibiyim.
Hep karalardayım, hüzünlerdeyim. Sevmiyor değilim hani şakası bile korkunç! Ömrüm
yettiğince, kanım aktığınca, yaşım kuruduğunca… Daha söyleyeyim mi, daha
abartayım mı?
Duygularım kökten yitmiş gitmiş,
kalbim çürümeye yüz tutmuş. Kimse sen değil kimse sen olamıyor. Ruhum benimseyemiyor
hiçbir kimseyi, herkeste seni arıyorum bulamıyorum bir türlü. Çarşıda pazarda
seni hatırlatan her şeyde, bir papatyada, bir ela şehirde, bir hüzünlü hikâyede,
bir sinema filminde, aşklarda meşklerde… Bulamıyorum bir türlü seni!
Bin türlü derde salıyorum kendimi.
Seç beğen al; mutsuz, huzursuz, umutsuz. Tak takıştır sür sürüştür; aşksız,
meşksiz, sensiz. Halimi böyle uluorta beyan ediyorum bilesin diye, göresin diye.
Sende kendimi buluyordum, sende huzur
buluyordum. Yokum artık kimsede! Düşsün herkes yüreğinden beni. Silsin telefonundan,
rehberinden atsın. Sevmiyorum senin dışında hiç kimseyi. Saymıyorum senin
dışında hiçbir Allah’ın kulunu! Sende kalmış sevme yetim, sende kalmış
hüviyetim.
Kafamın içi büyükşehir kalabalığı...
Yüreğimin orta yeri mezra yalnızlığı…
Kahır dolu saatler çalıyor
durmadan. Beynim sensizliğe vuruyor her an, ölüyorum inan, yaşıyorum yalan! Kendimde
değilim.
Anonslar yapılıyor hoparlörlerde Kaptan
aranıyor diye. Gözleri hüzünden bir okyanus sözleri ateşten bir fanus, özü sus
pus! Tarifimi böyle yapıyorlar; acının yüzüyüm,
hüznün resmi… Gözyaşıyım terk edilen kalplerde. Kapı dışarı edilen aşklarda, çekilecek
olan işkencelerde elebaşıyım. Bütün terk edilmişlerin tek taşıyım. Nişanıyım hüznün,
taşanıyım gözyaşlarının.
Kaptanlıktan istifa ediyorum. Aşkından
düş beni, ömründen. Ölürsem eğer, gözüm açık gitmesin. Seni sevdiğimi bilesin
istedim. Nasıl sevdiğimi göresin istedim.
Yaşanmış olan Kaptan hikâyesinin
son dizeleridir bu satırlar. Son gözyaşlarıdır bunlar, gel sevgili gel! Batan
bir aşkın son çırpınışlarıdır, al sevgili al! Artık içten içe akacak yaşlar,
sözler içten içe yazılacak! Şiirler bir ağıt havasında mazmundan mazmuna
yansıyacak. Görünürde her şey güzel olacak ama derunda yaşlar akacak.
Bir yaşanmış hikâyenin son
kahramanıdır Kaptan! Düştüğü aşkın geniş zaman kahramanıdır Kaptan! Herkes âşık
olabilir ama kimse Kaptan olamaz asla!
Elveda Kaptan, elveda son kez! Gidiyorsun
demek, aşk sende gitmek demektir biliyorum. Kaptan, Kaptanım derdi ya ol afet
biliyorum için yine cız edecek. Yine cız edecek için, kalbin cız edecek yine yazık!