Ağlama Yağmurlar Islanmasın

Ne bir birleşme duasıdır bu şiir

Ne de bir buluşma buruşmuş bir defterin sayfalarında

Çünkü biz utangaç bir çiçeğin utangaç bakışlarında bulduk ayrılığı

Şimdi düşlerin ağırlaşmış dünyasında

Birlikte soluyoruz ayrılığı

Hem ömür yarıladı yolunu hem de gece

Ve bütün duyular yitmiş, durmuş zaman

Ne benim sana vereceğim bir şey var

Ne de senin bana..

Bahtsızlıkla dolu düşlerden başka

Kaldır başını bak ,gökyüzünde bir hayattan bir hayata uçan turnalara

Kim ayırabilir ki onları

Uçarlar birlikte sonsuza dek

Düşün kaç yıl oldu renklerini yitireli gökyüzü

Kaç yıldır bahçeler çiçeksiz

Bakışların/m kırık

Gözlerinin eğrisi dolanır yüreğime

Oysa ortak etmek isterdim sevimize İstanbul’u

Evet bir yanlışlık yok bunda

Çünkü şairler yalan söylemez

Şimdi baktığın/m her yerde kış manzarası

Ağlatmaya hazır her türkü

İsterdim gülüşlerimin caddeleri olsun yanakların

İsterdim sen ol tek düşündüğüm

İsterdim kocaman bir sevgi dalgası sereyim ayaklarının altına

Ve isterdim tek senin adın olsun dilimde

Oysa şimdi her şey uzakta..

Dokunamayacağın/m kadar

Oysa hiçte bu değildi aklımdan geçen

İnan  ayrılsak da bir pergelin iki bacağı gibiyiz

………….

………………….

Sis bastı gözlerimi

Sular yükseliyor an   be an

Gelmez artık,  gelmez diye düşünürken

Ağlayacağım

Ağlamaktır ilacım

Ben ağlasam da sen ağlama

Ağlama yağmurlar ıslanmasın

Ağlama..

Buz kesildi yüreğim

Dağ başında kar gibi