Adımı Hatice Duymuşum

Bir Ağustos gecesi açmışım, 

gözlerimi dünyaya

Cumanın ilk vakti. 

Annemin yaşı da

Takvimdeki gün de on yedi

Göz aydınlığı olmuşum. 

Okunurken kulağıma

Ezan-ı Muhammedi, 

Adımı Hatice duymuşum. 

Başak sarısı, çimen yeşili

Tıpkı ağustos gibi. 

Bir küçük yuvanın

İlk göz ağrısı olmuşum. 

Kovalarken yelkovan akrebi

Zamanın kıskacında koşturmuşum. 

İşlemiş evvelce ruhuma

İlkin kalemi tutmuşum. 

Yazıya, yazgıya 

ilk o vakitler vurulmuşum. 

Güller dermişim dikeniyle. 

Sevinci hüznü de, 

bohçama doldurmuşum. 

Arşta ömrüme yazılan

emrin kavlinde, 

arzda yuvamı kurmuşum. 

Üç altın evlat 

bir kız, iki oğlanın

annesi olmuşum. 

Dize dize, satır satır 

tam kırk yedi yıl 

bir ömür yoğurmuşum. 

Yıllar akıp giderken 

hepsinin ardından 

bir türkü tutturmuşum. 

Dilimde aynı terennüm 

aynı nakarat;

İyi ki var olmuş 

İyi ki doğmuşum.