Çerçici

Çok uzakta kalan çocukluğumuzda

Gelirdi üç beş ayda bir köyümüze,

Beyaz atıyla bir çerçici.

Atının üstüne dünyayı sığdırırdı.

O gelince olurduk biz de izci.

Yorulurduk gezerken onunla beraber.

Fakat onun sattığı elma şeker,

Her şeye değer.

Mevsim sonbahar

Hala kulaklarımda yankılar

Sokaklarda gezerken,

Atına severek vurur

Son sesiyle uzatarak tekrar eder durur

Söylediği şu sözleri asla unutmam,

“Şeker, balon, çorap, mandal satarım

Fakat adam satmam…”