Merdiven Düştü Desem Kimse İnanmaz

Kaza geliyorum demez. Aniden gelir ve yapacağını yapar. Bazan da tam tersine göz göre göre gelir. 

Şimdi benimki hangi gruba girer yazıyı okuyanlar karar versinler. 

Efendim bu sene Sivas İçin erik senesiydi. 

Bu yaşıma geldim böyle erik görmedim. Adeta dallar kırılıyordu. 

Bu seneki bolluktan benim bahçedeki erik ağaçları da nasiplerini almışlardı. 

Hepsi olgunlaşmış adeta “ Haydi Nuri Hoca daha ne bekliyorsun artık bizleri topla” diyorlardı. 

Bu iş için internetten bir merdiven siparişi vermiştim. 

Merdiven geldi. İki parça halinde üçer metrelik kancalarla birbirine geçirilen, sürgülü toplam altı metre uzunluğunda mükemmel bir merdiven. Onunla istediğin gibi yoplayabiliyorsun meyvaları.

Üç dört günde büyük bir çoğunluğunu toplamıştım. Geri kalanlarını da toplamak İçin iki parçalı merdiveni kancalarından tutturarak tamamen açtım. 

Üç dört kova topladım ki hanımın sesi duyuldu

-Efendi yeter artık in aşağıya. Şimdi düşer müşersin de bu yaşlı halinde başımıza iş açarsın. 

Tamam ben ineceğim de şu sol taraftaki iki dal olmasa. Üzerinde öyle bir erik var ki  kocaman ağaçta o kadarı yok. 

Elimi uzatıyorum yetişemiyorum, merdiveni dayıyorum ana gövdeden çok uzakta olduğu İçin merdiven durmuyor. Velhasılı onları toplayamadım Ama onları da orada bırakacak göz yok bende. Bir yıl emek vermişim hiç sizi orda bırakır mıyım?

 Aşağı indim. Merdiveni ucuca getirerek çengeline taktım. Aşağıdan bir sırık gibi dallara vurarak silkelemeye başladım. Erikler patır patır bahçenin yumuşak toprağına düşmeye başladılar. Buraya kadar her şey normal. İşte bundan sonrasında kaza geliyorum mu dedi geliyorum demedi mi bilemiyorum. Onu size bırakıyorum. 

Birden en üsteki çengelinden çıkan ikinci merdiven üç metre yukarıdan Malkoçoğlu’nun mızrağı gibi diklemesine gelip ayağının üstüne benim koluma düşmez mi. 

Sadece bir çığlık kopardım sessizce yere kapaklandım. 

Acıdan dilimi, dişimi ısırıyorum. Cesaret edip de koluma bakamıyorum ne hale geldi diye. Garanti bu kol kolluktan çıktı diye düşünüyorum. Bir beş on dakika yerde kıvrandıktan sonra erik dolu kovayı alıp içeri girdim. Hanım “ Bitti mi? diye sorunca “Evet bitti” dedim. “Öyleyse haydi hazırlan kuşburnu toplamaya gidelim” dedi. 

Yiğitliği de kimseye kaptırmak istemiyorum. Hiç hanıma koluma merdiven düştü “ der miyim!

İşin yoksa iki saat nutuk dinle. “ Ben sana demedim mi?…Çıkma… Toplama… Dikkat niye etmedin?…Bu yaşta sakat mı kalmayı kafana koydun?…”

Hem kuşburnu toplarken acısını unuturum diye düşünerek sekiz on km ötedeki bir köye giderek oranın dağından akşam ezanı vaktine kadar topladık. 

Artık ben mi kuşburnu topladım kuşburnu mu beni topladı bilemiyorum. Sancıdan iki büklüm oluyorum ama erkeklik ölmedi ya!. Ne varmış bunda diyerek gıkımı çıkarmıyorum. 

Akşam eve döndük. Artık sancıya daha  tahammülüm kalmadı. “Ulan salak erkekliğin sırası mı yürü hastaneye “ dedim. Doktora durumu anlatıyorum.O da benimle kafa buluyor. “ Amca merdivenden düşeni gördüm de merdivenin üzerine düştüğünü görmedim. “

Flimler röntgenler, tahliller saatlarca sürdü. 

Neticede  bizim kolun sinirleri ve etleri ezilmiş, ödem toplamış ama verilmiş sadakam varmış ki merdiven öyle diklemesine yıldırım hızıyla inerken başıma veya köprücük kemiğime isabet etmemiş. Yoksa halim feci olurmuş. 

Her ihtimale karşı tetanoz aşısı da yaptılar.Üç gündür de pansumana gidiyoruz. 

Onbeş sene önce merdivenden düşmüştüm. İki bileğim de kırılmıştı Bir sene çekmiştim. 

Şimdi merdiven bana düştü üç metreden.Bakalım ne kadar çekeceğiz? Bir üçüncü merdiven kazası da bizi öbür dünyaya yolcu eder herhalde.