ah toprak ana ah
birçok seveni sevileni bastın bağrına
gözyaşlarıyla sulandın her seferinde
o yaşlar ki yürekten süzülen sevgi pınarlarıydı
o yüzden hiç solmuyor kan çiçeklerin
kaybettiklerimizi hatırlattı bir bir...
bir gün biz de aynı kaybedilenlerden olup gideceğiz elbete...
ardımızdan hayır duası alırsak ne mutlu bize...
çok çok güzeldi şaire hemşerim.
yüreğine sağlık. tebriklerimle
yerinde ve çok anlamlı bir yazı
farklı bir şeyler yazmak yazının anlamını karıştırabilir
altını imzaladım
güne anlam yükleyen,,yürek ahengimize derin bir uhde katan anlam zenginliği ve yerini haketmiş eseri ve çok değerli şairini en kalbi duygularla tebrık ederım..
Olaki, koşup geldin; nazar etmem yüzüne
Rahmetten medet umma, yağmur olmam özüne
Desen; bir tekmil yandım, amin demem özüne
Bu gece çal kemancı, derdi yare büründüm
Yine harika bir heceyle gözlerimizin pasını sildiniz şairem:) muhteşemdi...
Gönül dolusu tebriklerimi bıraktım, çok sevgimle...
Görmek... o KADAR GÖRECELİ BİR KAVRAM Kİ, BİR O KADARDA DERİN. Sanırım görmek unsuru, ''baktığını bilmek''ten, gördüğüne vakıf olmaktan geçiyor. Ele avuca sığmayanlardan tutunda, yüreğin avucundan taşan acılara kadar. Tüm bu olgular içinde kurulmuştur yaşam denilen, öyle değil mi Suzan hanım?
Toplumsallıktan tutunda şiirde de işlendiği gibi, kişiselliğe uzanan bu yolda gördüklerimiz(!) görmediklerimizin cücesi aslında. İnsanlar olarak buna vakıf olsak bile bize fazlasıyla yetecektir. Gerek yaşadığımız bu güzide topraklar üzerinde olup bitenlerden gerekse, birey olarak yaşadıklarımızdan hem vicdani bakımdan hemde insani bakımdan ne kadar haberdarız acaba?
Bu yüzden de bu tarz etkilere tepki babında işi deliliğe vurdurup gidiyorlar veya gidiyoruz. İşi çığırından çıkaran da asıl budur bence. Susmak her yerde verilen en güzel cevap değildir. Bunu ne zaman keşfe çıkacak bu insanlık, merak ediyorum. Etkiler tepkilerden doğuyor doğmasına da, biz nasıl etkileşimdeyiz, bu bil...
En sevdiğim yazılarınızdan biriydi ve henüz yerini dolduran çıkmadı... Demek ki bir tebrik bu kadar önemliymiş. Okumadan "yorum" yapmadığımız gibi okumadan "tebrik" yapmamalı ama değil mi?
Müzik dinlendiriciydi.Teşekkürler...
Bir akış;akıştan kaynaklanan bir yanış görünüyorsa duygularda
dillendirilen gerçek tabi ki şiirin alası olacaktı.
Şiirlerinden bilirim yüreği o yürek ki başlıbaşına bir şiirdir
Mor bulutlardan toz koparan fırtınalara kadar aşkı ilmek ilmek işleyen bir yürek o
Tebriklerim ve saygım çokca Sevgili Kardelen
Eyvallah
uzun soluklu şiirlerin tadı bir başka oluyor sevgili şairim.
Hele kaleminizden çıkınca ayrı bir güzellik oluyor benim için
Sevmekten korkuyorum diye bir kitap okumuştum yıllar ve yollar öncesi
Her seviyorum dediğimi uçurtmalarla havaya uçurduğum demlerddi belki
korkum o ki yürekleri yok ediyoruz sevgiyi yitirmekle
bu bir soğumuşluk kaybetmişliğin başka adı olosada
seviyorum dediğimiz dört elle sarıldığımız her şeyi kaybetmenin acı bir tadı
iyi ki yazdınız sevg,ili aşir
tat alarak haz duyarak sızlayarak okudum
Tebriklerim çokca
Eyvallah
Kendi adıma benim yazılarımı okusunlar veya okumasınlar yetişebildiğim kadar her paylaşımı okumaya çalışan bir insanım.
Bunu karşılık beklediğim değil okumaktan keyif aldığım için seve seve yapıyorum. Yoksa sitede ki yüzlerce üyeden 8- 10 kişi dışında kimseyi okumamam gerekirdi.
Tebrik ve beğeni ise kişisel tercihimdir okurken olduğu gibi. Teşvik evet güzel. Ama bir yere kadar...
Tam tersi etki de gösterebilir yazınızda belirttiğiniz gibi.
Ben de başlardaki çook iyimser düşüncelerinize katılmasam da,
son paragrafa daha çok katıldığımı belirtmek isterim. Saygımla...
Unutma ey duyan insan!
Kendi yolundaki taşların sırrına yüreğinle ererken, diğer insanlara taş atmaktan, onların yoluna taş koymaktan, bir ömür boyu, yalın ayak “yüreğinin yanına” kaç… Asla kendini, herhangi bir taşı bir yerlere atmak için, yorma; yolundaki renkli çakıl taşlarının sana söylediklerini okumak için yorul. Bundan gayri de taşa bakma…
Eline , özenle seçtiğin ve denizini özlediğin renkli çakıl taşını al! Al ve ısın! Benim içim de, işte o zaman ısınır; sıcaklığı anlatabildiysem, dilimin döndüğünce…
Enfes bir deneme....
Degerli Hocami ve eserini cani gonulden kutluyorum ne kadar
ozel bir eser ki gunumuz donemini anlatan en ozel eserlerden yureginiz daim olsun.
Hiç sevmediği yemeği yercesine,
Tabağıyla oynayan iştahsız çocuklar gibi;
Oyalanıyordu ağzında sözleri
GÖNÜLDEN KUTLUYORUM SEVGİ VE SAYGILARIMLA
Şekilsel olarak çok olağan ve bilindik bir kurguyu ele almışsınız ancak görmek, bakmak ve anlamak arasındaki farkları ifade gücünüz ile okuyucuya çok net aktarmışsınız. Önemli olan da bu değil mi zaten ? Herkes iner sahile, bir gün herkes o kasabaya gidebilir, Veli amcayı tanıyabilir, hanımeli kokusunu hiç almayabilir, ambiyans ve panoromayı kendi yaşamsallığına filltre edinmeyebilir, oradaki insanların varlık gerekçelerini sorgulama gereksinimi duymayabilir, kendiyle barışık değildir, empati yapmayabilir, kıssadan hisse açılımından bihaberdir vs vs...ama siz tüm bu çıkarsamaları yapmış, bizlerle buluşturmuşsunuz.
Çok çok güzel ve etkileyiciydi,
Kutlarım Şahsınızı,
Gönlünüzce rast gele hayatınız.
Saygılarımla,
çağatay
anlamlı idi finali kalemine sağlık tebrik kardeş
Tekrar geldim ve günün şiirini yazan değerli kalemini kutluyorum Kırçiçeğim, emeklerin karşılığını bulması ne güzel)) çok mutlu oldum, çok beğenmiştim, seçki almasaydı inan ki çok üzülürdüm. Başarıların daim olsun canım benim, mutlu ve esen kal...
Sevgiler selamlar saygımla her daim
* * *
Her zamanki letafet ve nefasetinde çok şık bir 7+7 okudum yine, gayet güzel ve nitelikli kafiye örgüsü, mana donanımıyla,
Müzik ve fon da son derece uyumlu elbet,
Kutlarım Gülsen Şairem,
Saygılarımla,
çağatay
Sevme artık beni
Gözlerime de bakma eskisi gibi
Nefret et benden
Sen mutlu ol yeter ki
Ben ardıma dahi bakmadan
Hiç düşünmeden giderim buralardan
Çok seviyorken bile, sevgilinin nefret etmesi istenmiş, hemde o bilmeden...arada olan bazı engeller, belkide kaderimizi değiştirecek kadar büyük bir kambur sırtımızda..ilk etapta bilemiyoruzda, başımızdan gelip geçtiğinde, bir yürek yangını oluyor duygularımız...sevgili Hamza, sayfanda duygulu ve güzel bir serbest şiir okudum...tebrik ederim, selam saygımla...
istanbul u derinlemesine izleyen
gördüğünü işleyen bir yazı
yüregin var ola selamlar
teknolojinin hışmına uğradık
eskiye özlem günden güne bilenerek
artar oldu
ama ne yazar teknoloji kazandı
tarlalar bacalardan çıkan zehre dönüştü
kalemin var olsun usta
