Dul Kadın

DUL KADIN

Dul kadın yolda yürüyordu, yalnız;

iki büklüm,hayat yorgunuydu.

Anlında çizgiler karışık, yolar gibi suskun

Kapalıydı.

Bir tebessüm bekler gibi gözleri,yaşla doluydu.

Dokunulacak,şefkatle saracak bir dost arıyordu

ıssız,suskun.

Yağmura hasret,  saf   arzulu  toprak gibiydi,

Hayatta çok şey istememişti,bir lokma ekmek ,soğan

bir parça sevgi,memnuniyet.

Bir tokat gibi yanağında hissettiği dul olmanın çilesi

yalnızlığı ve anlına yapıştırılan dul olmak hayata küsmek

etiketi.

Oysa sevmek için koşmadık mı aşkın peşinde?

Bulmak için sevgiyi,özlemi ?

Sen,kadınsın,annesin acılarınca,sevinçlerinle

Kadınsın, sevgi sunansın, hasret hasret ,

Bekleyen gönüllere.

 Buram, buram özlem kokansın.sevgiliye.

Gözlerindeki, özgürlük  sevgi vaad eden ışıltıyla

Yarınlara umutsun,geleceksin

Geçmişinle,geleceğinle

Toplum için ,kendin için yaşamalısın

yaşatmalısın.

Yolda, sevgisizliğe muhtaç gönülleri

yaşatmak için, kapat kulaklarını duyma;

Nefret kusan sözleri..Duyma inatla, yürü

Yarınına,mutluluğuna.