Gidiyorum

.

Karıştım kaderimin bana biçtiği role

Kurbanıyım gönülsüz susarak gidiyorum

Ya sabır diyerekten varmadımsa menzile

Gölgeme siniyorum pusarak gidiyorum

Hayat merak eder mi böylesi ihtişamı

Kim silip kim süpürür yüklendiğim bu gamı

Şimdi sakındığımız o mübarek selamı

İçime döndürerek kısarak gidiyorum

Yıkılan hayallerin izidir bu ruh hali

Şimdi bayram eylesin düğündedir ahali

Bir gün olsun sözümün bilinmeyen ahvali

Şimdi de bilinmesin küserek gidiyorum

Kalbimi tutuyorum nasıl dolu bilseniz

Sabırdan nasır tutmuş üşenmeden silseniz

Hep doğruyu söylerim dilim dilim dilseniz

Bu yüzden sözlerimle eserek gidiyorum

Tüm murat ettiklerim ayağıma takıldı

Temeli çürük çıktı üzerime yıkıldı

Sanki cehenneminde diri diri yakıldı

Ömrün göbek bağını keserek gidiyorum

Talan olmuş yaşamda yaralandım söz ile

Nazara geldi bu aşk kötü bakan göz ile

Yalancı çıkmış adım bakamam bu yüz ile

Geçmişimin üstüne basarak gidiyorum

Son sözün hükmü belli söze güven bittiyse

Hayat zorunlu seni olmazlara ittiyse

Âdemoğlu bu şiir mutsuzluğa yettiyse

Ahtım olsun kalemi asarak gidiyorum

Âdem Efiloğlu

Not: 

Ben kalemi bıraksam bırakmaz kalem beni

Sormayın bu şiir ne bende kalsın nedeni

Resimlerin üstüne işlerim de gölgeni

Ruhumun girdabında seni ördüğüm zaman.

.